MODLITWA PIOTRUSIA

 

Dobry nasz Panie, Jezu Chryste, bardzo gorąco proszę Ciebie:

nie chcę żyć dłużej na tym świecie .

Zabierz mnie prędko stąd do siebie!

Tatuś pijany wrócił do domu, rozbitą flaszkę trzymał w dłoni.

Mój Anioł Stróż gdzieś sobie poszedł, bo mnie przed biciem nie obronił.

Mamy od wczoraj nie ma w domu, nic nie mieliśmy na śniadanie; więc zabierz nas

do nieba, Jezu , mnie i siostrzyczkę moją Hanię.

Tam się spotkamy z babcią Rózią, co zawsze piekła nam kołocze, i była dobra,

lecz umarła.

Hania do dzisiaj za nią płacze.

Będziemy grzeczni i posłuszni .

Wystarczy nam trochę mleka, chleba i kredki dla Hani, jeśli będą, a dla

mnie ... dla mnie nic nie trzeba.

Ja sam potrafię wszystko robić: garnuszki umyć, chleba pokroić, niech tylko

zawsze będzie jasno, bo się po ciemku Hania boi.

Tatuś dziś rozbił dwie żarówki, i świece się skończyły właśnie.

Więc zapaliłem gaz w kuchence, żeby nam było trochę jaśniej.

Lecz tatuś zgasił płomyk - łokciem.

Tak się zatoczył, trzasnął drzwiami i poszedł sobie. A tu ciemno i my w kąciku,

całkiem sami.

Wiem , że zakręcić kurek można.

Zaraz to zrobię- chwilka mała...

Niech tylko Hania mocniej zaśnie, tyle się dzisiaj nacierpiała.

Tu nam wygodnie na podłodze, za taboretem i ławeczką.

Nawet poduszkę Hani dałem, lecz trudno uśpić głodne dziecko.

O, jeszcze wzdycha. Ciszej, ciszej ...

A mnie tak słabo. Matko Święta!

Wszystko się wokół mnie kołysze ...

Coś miałem zrobić?! Nie pamiętam.

Gdzie jestem? Jak mi w uszach szumi.

Noc za oknami jest ciemna, głucha ...

Jezu, modliłem się do ciebie.

Wierzę, że wkrótce mnie wysłuchasz ...

 

Chwila milczenia...

 

Jezus usłyszał prośby twoje

zaraz wam wyjdzie na spotkanie.

weźmie do siebie was oboje -

ciebie i twoją siostrzyczkę Hanię.

 

 

Autor: (mi) nieznany